Κόκκινος
Είναι ένας κόκκινος άνεμος
Θερμός σαν λίβας
Εχθρικός
Φυσάει ολόισια μέσα μου
Καιρό τώρα
Με κάθε εισπνοή
Φτάνει στα έγκατά μου
Κι όλο εκείνο που λένε κάποιοι πως είναι η ψυχή
Γίνεται όπου να’ναι παρανάλωμα
Γίνεται, πάει να πει, άνεμος κι αυτή!
Κι έπειτα; θα ρωτήσεις
Έπειτα στρέφεις το βλέμμα στις αρχαίες πηγές
Και στην αιωνιότητα.
Και τότε
καθώς λένε
μια σπλαχνική
αναπάντεχη δροσιά
το πρόσωπο αγγίζει…
