Παρασκευή, 10 Νοεμβρίου 2017



Γαρμπίλι


Με πυρετούς
τανάλιες κόκκινες
που έσφιγγαν λαιμούς
ιδρώτες λευκό γαρμπίλι
στο μέτωπο
υποδεχόταν ο λεπρός την αγιοσύνη
της κάθε μέρας
και ο έγκλειστος σακάτης
πόρνος
την κουρασμένη βλασφημία
της κάθε νύχτας


μετά το Ένα
μετά το φως
μετά το άοδμο
αίμα
ο άνθρωπος χλομός
ο άνθρωπος όρθιος
ο άνθρωπος
υβός


ανασαίνοντας το χτες
εισπνέοντας θάνατο
μνήμες
καταβροχθίζοντας


με θόρυβο
με θόρυβο
με θόρυβο


σαρκώνεται
θνητός κι όμως
τον αθάνατο καμώνεται


θάνατο εισπνέοντας
ζωή εκ-πνέει

2 σχόλια:

Nikos S είπε...

Καλησπέρα Αντώνη. Δυνατό !....

Νimertis είπε...

Καλησπέρα Νίκο μου... σ'ευχαριστώ...