Τρίτη, 16 Ιουνίου 2009


Όπου κι αν με κόψεις…


Όπου κι αν κοιτάξεις μέσα μου

Θα βρεις εσένα

Όπου κι αν μ’αγγίξεις

Το δικό σου ρίγος…


Όπου κι αν με κόψεις

Το δικό σου αίμα θα τρέξει…


Αν έφευγες

Θα έκανα το μέλλον παρελθόν

Τη δράση μου αναδρομή

Την ανάσα του χρόνου

Απολίθωμα της αγάπης μου

Για να σε έχω πάντοτε κοντά μου

Όμως αν έμενες…

Ό,τι κι αν ανασύρεις από μέσα μου

Είναι η δική σου εικόνα

Κι όλα μου τα δάκρυα

Οι φυλακισμένες ενοχές μου

Όποιο δωμάτιο κι αν ανοίξεις μέσα μου

Φιλοξενώ εσένα


Όπου κι αν με κόψεις

Το δικό σου αίμα θα τρέξει…


Ιούνιος 2009

9 σχόλια:

ADONIS HOTEL είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
goofyMAGOUFH είπε...

Γιατί δεν δοκιμάζεις το εξής:
"αν σήμερα ήταν αύριο, θα σ' άφηνα στο χτες"

nimertis είπε...

δια-κε-κρίνω μια σκωπτική διάθεση... ή όχι;

goofyMAGOUFH είπε...

Περιπαικτική μόνο.
Έτσι ... για αλλαγή.
Αλλά μάλλον πήρα "θάρρος".
Απολογούμαι αν το παράκανα.
Την επόμενη φορά θα είμαι πιο προσεκτική.

nimertis είπε...

όχι να μην είσαι προσεκτική, όπως θέλεις εσύ να είσαι... όπως σου βγαίνει... αυτό έχει αξία...

nimertis είπε...

καλά και λίγο προσεκτική δε θα έβλαπτε!!! (ακλόνητος βράχος στις θέσεις μου είμαι όπως βλέπεις!!)

goofyMAGOUFH είπε...

Να, λοιπόν, που έφτασε η επόμενη φορά...

Και αναρωτιέμαι
πόσο ελκυστικό μπορεί να είναι για κάποιον
να αναζητά εσένα
μα να σκοντάφτει επάνω στο εαυτό του...

goofyMAGOUFH είπε...

Επιστρέφω για να πω
πως δεν αναρωτιέμαι πια πως γίνεται,
"δύο ψυχές σ' ένα κορμί,
δυο υπάρξεις σε ένα σώμα"

nimertis είπε...

δεν αναρωτιέσαι πια ε goofy; κάποια στιγμή πρέπει να το αναλύσεις αυτό...