Παρασκευή, 9 Οκτωβρίου 2009

Μέγιστο…


ένα κλεμμένο βλέμμα

στο νερό η φωτιά βαφτίζεται

και παίρνει τ’όνομά σου


ένα ριπαίο νεύμα

αρπάζεται η γη απ΄τον ουρανό

αλλά δεν αφανίζεται


ένα βαθύ τραύμα

διατρέχει ο ήλιος το στερέωμα

και ιχνεύει

τον αφανισμό του


ένα άδειο στρώμα

αγγίζουν τα χέρια το κενό

αλλά δεν απελπίζονται


μια επίκληση άηχη

στον έρωτα που δεν γονάτισε

στα δάχτυλα του φόβου

στέγνωσε το αίμα


αλλά κι ο νύχτιος πυρετός

καλοδεχούμενος κι αυτός

σε τούτο τον ασύνορο κόσμο…


(της ανάσας σου

καθώς πατάς τη νότα

στο ΄ν΄του ονόματός μου…


…της μουσικής στους φθόγγους σου

καθώς αφηγείσαι το ελάχιστο

πριν το αφομοιώσει το Όλο

και ήδη μέγιστο είναι…)


Noe 2008-Sep 2009

10 σχόλια:

Μαρια Νικολαου είπε...

Iριδίζων πόθοι
γεννούν πυροτεχνήματα
στις καμπύλες της νύχτας...


Εγω το σημερινό σου
το ειδα καθαρά ερωτικό
απ την πρώτη λέξη.

Καλησπέρα

Tonia είπε...

καλησπέρα,
επίκληση άηχη.
Πολύ όμορφες λέξεις!

nimertis είπε...

καλησπέρα Μαρία... ερωτικό... όπως άλλωστε όλα με μια έννοια, έτσι δεν είναι;

nimertis είπε...

Τόνια καλησπέρα, τις πιο θερμές μου σκέψεις...

acer_v είπε...

έρωτας "ουράνιος"!
που στην περίμετρο του "κοσμου" σε ακολουθεί ...

υπέροχο να σε διαβάζω! ...
όμορφη μέρα να έχεις

goofyMAGOUFH είπε...

Αν στο νερό η φωτιά
β α φ τ ί ζ ε τ α ι
σημαίνει πως
ό λ α μπορούν να συμβούν...
Κι αν δεν είναι ανοιχτή υπόσχεση
μήπως είναι λυτρωτική;

nimertis είπε...

acer v καλημέρα... το Μαύρο Ρόδο έχει πάντα ένα διαφορετικό αρωμα όταν το επισκέπτεσαι... να σαι καλά...

nimertis είπε...

Γκούφυ καλημέρα... πόσο όμορφα το έθεσες... έτσι είναι... μπήκες στον πυρήνα αμέσως...

Vasiliki Rimpa είπε...

Αφομοιώνεις το Όλο.... εκμηδενίζοντας το Εγώ.....

Πολλές φορές στις επισκέψεις μου στερεύουν τα λόγια και θέλω μόνο να απολαμβάνω τα γραφόμενά σου.

Καλό απόγευμα

nimertis είπε...

τώρα στέρεψαν και τα δικά μου λόγια... με τιμάς... σ'ευχαριστώ Βασιλική...