Σάββατο, 5 Μαρτίου 2016



στο πνεύμα εγγράφονται

οι μέρες της σιωπής

στο δέρμα απογράφονται

οι ιαχές της μοναξιάς

στη σάρκα αποτυπώνονται

όλες οι αιωνιότητες των στιγμών



και μένουν ανεξίτηλες…



στην καρδιά εν-τυπώνονται

οι δωρεές του Ανθρώπου

στην ψυχή εγγλύφονται

οι αναρίθμητες περπατησιές του Χρόνου

στο δέρμα μελανώνονται

οι βάναυσες αλλοιώσεις του στοχασμού

στη σάρκα απολιθώνονται

οι παράξενες ιδιοτροπίες του Αχανούς



και μένουν ανεξίτηλες…



στα δάχτυλα ανασαίνουν

οι κρυφές γεωμετρίες του πόνου

στα μάτια αναρριχώνται

οι φωτεινές νύχτες

και οι σκοτεινές ημέρες

της εγκατιαίας πείνας για κατάκτηση



στο δέρμα

εκδιπλώνεται

η αρχέγονη ανάγκη

να συνυπάρχεις



στη σάρκα

γεννιέται

και στους μυστικούς της δρόμους

σαν κυτταρικός ποταμός

διακλαδώνεται

η απόκρυφη

και μαγική

και ανεξήγητη εντελέχεια


να δι-υπάρχεις…



και μένει ανεξίτηλη



ιαν2013


4 σχόλια:

Eriugena είπε...

Οι ιδιοτροπίες του αχανούς, ή του απείρου όπως είναι χωρίς τις νοηματικές προσχώσεις και τα ιδεολογικά μερεμέτια, μαζί και όλη αυτή τη γραφή της ύπαρξης πάνω στον εαυτό της, χωρις μεγάλες αφηγήσεις και φιλοδοξίες "κατάκτησης" του όντος, μπορεί να υπάρξει μόνον σε ένα ποίημα σαν κι αυτό που πηγάζει από την ίδια την ύπαρξη. Όσοι πιστοί λοιπόν, μη πιστοί, ή ό,τι άλλο, ας προσέλθουν στον εαυτό τους επιτέλους, μην αφήνοντας τον όποιο "εαυτό" να καλύπτει την ύπαρξη με "ιδέες"...
Φιλιά!

ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ ΠΥΡΦΟΡΟΣ είπε...

όμως, τολμώ να πω ότι γνωρίζω:

ανεξίτηλα τα ίχνη της γραφής Σου..

Σε φιλώ, Νημερτή!

Νimertis είπε...

'ας προσέλθουν στον εαυτό τους'...
εξαιρετικός πάντα Ιωάννη μου
σ'ευχαριστώ φίλε...

Νimertis είπε...

Ευαγγελία μου έχεις την αγάπη μου...