Παρασκευή, 19 Αυγούστου 2016



Συλλαβές αγάπης…


Το βραδινό φιλί σου
κρέμεται απ' το πρόσωπό μου
το αγγίζω απαλά
πονάω
στάζει έναν οργισμένο έρωτα
πάθος σταλάζει
απουσία

και νιώθω τις σταγόνες να δραπετεύουν στο πάτωμα

το βραδινό φιλί σου
γραπωμένες έχει ακόμα
μερικές λέξεις
μικρές ανάσες απ’το στόμα σου
κλεμμένες
ανάπηρες
απελπισμένες
αγκιστρωμένες στα χείλη μου
οι συλλαβές τρεμοσβήνουν στο πρωινό φως
αργοπεθαίνουν

παλεύω να τις κρατήσω ζωντανές

το βραδινό φιλί σου
δρόσισε τούτο το μοναχικό δωμάτιο
με συλλαβές αγάπης
καταλήξεις έρωτα
σύμφωνα ερεθισμένα
σερνικά
κι ερωτευμένα φωνήεντα
παιγνιδιάρικα
και θηλυκά
και μ’έναν τρόπο μαγικό
αληθινά στο λέω
μεταμορφώνονται ξανά
σε σώματα ονειρικά
όχι τεμαχισμένα πια
ολόκληρα
και φωτεινά

στο ταπεινό
δωμάτιό μου
δεν είναι υπέροχο;

εσύ κι εγώ ξανά…

Οκτ 2009


2 σχόλια:

xryssaki.. είπε...

θα μπορουσα να γραψω ..για ολα εκεινα που μου προκαλουν τα λογια σας,μα προτιμησα να αντιγραψω ολο το κειμενο στην μνημη μου και να γινω ενα με εκεινη ..που δεχεται το βραδυνο φιλι στο ταπεινο δωματιο..ακομα και την ημερα.
καλη σας ημερα αντωνη♥
xryssaki..

Νimertis είπε...

καλημέρα Χρύσσα! εύχομαι να είσαι καλά... χάρηκα πολύ τα λόγια σου... σε φιλώ...