Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2009

Δάσος

Έλα

σαν πρωτόγονο δάσος

να θεριέψεις πάνω μου

οι ρίζες σου να χωθούν στα σωθικά μου

τα κλαδιά σου, χέρια ερωτικά

να με τυλίξουν

τα άνθη σου να με σκεπάσουν

με τους καρπούς σου

να μην γεράσω ποτέ


έλα

σαν πυρωμένος πολεμιστής

στο άγριο σκοτάδι να λάμψεις

σαν Προμηθέας - Εωσφόρος

να με κάψεις

ούτε στάχτες, ούτε αναμνήσεις

στο μαχαίρι του χρόνου

δεν ακροβατεί κανείς


έλα

σαν έρωτας

σε όλα μου

τα φανερά και τ’απόκρυφα

να κατοικήσεις

τις αθέατες πλευρές μου

να φωτίσεις

να με ενώσεις


έλα

σαν αγάπη να με ολοκληρώσεις

σαν πύρινος άνεμος

ζωή ν’ απλώσεις

να με αλώσεις


έλα

σα θάνατος

να με φιλήσεις με τα μαβιά σου χείλη

στο δικό σου αιώνιο να με στερεώσεις

να μ’ ελευθερώσεις…


7-11-2006

4 σχόλια:

Μαρια Νικολαου είπε...

Ερωτικό σκοτάδι οι λέξεις αυτές.
Δύναμη νυχτερινού πάθους.

http://www.youtube.com/watch?v=p-w6tYRo6Pk

Καλημερα :)

nimertis είπε...

καλημέρα Μαρία... πολύ όμορφα το όρισες σαν 'δύναμη νυχτερινού πάθους'... τούτη η επαφή μας μέσω σχολιασμών μου έχει δώσει πολλά... να σαι καλά... [από τα αγαπημένα κομμάτια αυτό του Μαχαιρίτσα]

acer_v είπε...

φύλλα δάφνης μασώ
στους χρησμούς μου κυρίαρχο το όνομα σου
ερωτώντας
έρωτας

ταξίδι ερωτικό ο λόγος σου
μια όμορφη μέρα να 'χεις

goofyMAGOUFH είπε...

Έλα...
Απεριόριστη δύναμη
σε μια τόση δα λέξη!