Σάββατο 5 Μαρτίου 2016



στο πνεύμα εγγράφονται

οι μέρες της σιωπής

στο δέρμα απογράφονται

οι ιαχές της μοναξιάς

στη σάρκα αποτυπώνονται

όλες οι αιωνιότητες των στιγμών



και μένουν ανεξίτηλες…



στην καρδιά εν-τυπώνονται

οι δωρεές του Ανθρώπου

στην ψυχή εγγλύφονται

οι αναρίθμητες περπατησιές του Χρόνου

στο δέρμα μελανώνονται

οι βάναυσες αλλοιώσεις του στοχασμού

στη σάρκα απολιθώνονται

οι παράξενες ιδιοτροπίες του Αχανούς



και μένουν ανεξίτηλες…



στα δάχτυλα ανασαίνουν

οι κρυφές γεωμετρίες του πόνου

στα μάτια αναρριχώνται

οι φωτεινές νύχτες

και οι σκοτεινές ημέρες

της εγκατιαίας πείνας για κατάκτηση



στο δέρμα

εκδιπλώνεται

η αρχέγονη ανάγκη

να συνυπάρχεις



στη σάρκα

γεννιέται

και στους μυστικούς της δρόμους

σαν κυτταρικός ποταμός

διακλαδώνεται

η απόκρυφη

και μαγική

και ανεξήγητη εντελέχεια


να δι-υπάρχεις…



και μένει ανεξίτηλη



ιαν2013


Τρίτη 23 Φεβρουαρίου 2016




Γιορτινές λιακάδες…



Ο ήλιος

μάς ξεγέλασε πάλι



Ν’αναρωτιόμαστε

και να ζεσταίνουμε στις χούφτες μας

το χτες

δεν αρμόζει

όταν σηκώνεται το αύριο και γυμνώνεται

πίσω απ’τα δειλά χαμόγελα…



κόκκινες λιακάδες

όλο μυρωδιές…



Ο ήλιος

μάς αφόπλισε …




φεβ2016

Τρίτη 16 Φεβρουαρίου 2016






Εδώ θα μείνω
ως το τέλος
ώσπου να σιγήσει τούτος ο παλμός
ώσπου το σκοτάδι να προσκυνήσει το φως
και μη φοβάσαι…

Έτσι όπως μοιραστήκαμε
για αιωνιότητες
το πεπερασμένο
έτσι θα υποδεχθούμε σε μια στιγμή
το άπειρο

εγώ το βλέμμα
εσύ τα μάτια
εγώ το χαμόγελο
εσύ το στόμα
εγώ το άγγιγμα
εσύ τα χέρια

εδώ ήμουν πάντα
κι εδώ θα μείνω

και δεν θα μιλήσουμε
λέξη δεν πρόκειται άλλη να πούμε

ποιος έχει ανάγκη το φθαρτό
όταν έχει κοινωνήσει το αιώνιο;

Φεβ2016